Home

 

"Palliatieve zorg is alles wat nog dient gedaan te worden als men denkt dat er niets meer kan gedaan worden"
Cicely Saunders, grondlegger van de palliatieve zorg

 

Je hebt te horen gekregen dat je ongeneeslijk ziek bent, of dat iemand uit je naaste omgeving niet meer kan genezen. Of je bent helemaal niet ziek, maar wilt met je gezond verstand even stilstaan bij hoe je je levenseinde zou zien, hoe je het allemaal zou willen als je het misschien zelf niet meer kan zeggen. Of misschien ben je gewoon op zoek naar wat informatie rond wat palliatieve zorg nu precies is.
In alle gevallen kan je op deze website heel wat informatie en verdere links vinden om je wegwijs te maken doorheen het palliatieve zorglandschap.
Je vindt er ook de nodige documenten om gesprekken rond vroegtijdige zorgplanning te ondersteunen.

 

Ongeneeslijk ziek zijn

Ongeneeslijk ziek verklaard worden, raakt je in alle dimensies van je bestaan. Ermee omgaan is een zware taak, niet alleen voor de zieke zelf, maar ook voor de partner, de kinderen, de familie, de vrienden, de professionele zorgverleners. In een eerste reactie denkt men vaak dat er niets meer aan te doen is, maar vanuit palliatieve zorg zeggen we dat er nog heel wat te doen is. We kunnen geen 'dagen toevoegen aan het leven', maar wel 'leven aan de dagen'.

Een goede palliatieve zorg is daarom gebouwd op vier peilers :

 

En er toch niet alleen voorstaan

 Palliatieve zorg is bij uitstek een gedeelde zorg, vanuit een zeer nauwe samenwerking tussen de verschillende hulpverleners die rond de patiënt staan : specialist, huisarts, verpleegkundige, kinesitherapeut, maatschappelijk werker, dienst voor gezinszorg, diëtist, spirituele begeleiding, vrijwilligers.

Niet in elke situatie is iedereen aanwezig of noodzakelijk, maar wie betrokken is, heeft een eigen specifieke rol in de zorg en werkt samen met de andere hulpverleners in functie van een kwaliteitsvolle begeleiding.

De hoofdbetrachting van palliatieve zorg is dat de patiënt op een voor hem en zijn omgeving waardige manier kan sterven op de plaats waar hij dat wenst. Onderzoek daaromtrent leert ons dat de meeste patiënten thuis willen sterven, in de eigen vertrouwde familiekring of instelling. De palliatieve thuiszorgequipe tracht deze wens mee te realiseren door thuis de nodige ondersteuning te bieden en te organiseren. Indien het thuis (even) niet (meer) kan, kan men terecht in het ziekenhuis of op de palliatieve eenheid, waar eenzelfde palliatieve zorg wordt aangeboden. Ook in de rusthuizen wordt palliatieve zorg geboden.

 

Of vooraf je wensen te kennen geven

Voor wie palliatief of - naar het einde toe - terminaal ziek is, is het soms niet meer mogelijk om te kennen te geven wat "goede palliatieve zorg" voor hem betekent. Voor de familie is het dan vaak moeilijk in te vullen "wat vader of moeder zou gewild hebben". Dat kan leiden tot zeer emotionele discussies of uiterst moeilijke beslissingen.

In België heeft de wetgever het mogelijk gemaakt om een wilsverklaring op te maken, waarin je kan aangeven wat nog wel of niet meer kan of moet gebeuren als je ernstig ziek wordt. Hoewel er in onze maatschappij nog een groot taboe rust op de dood, zijn er meer en meer mensen die inzien dat ze vandaag de verantwoordelijkheid kunnen opnemen voor hun eigen leven en hun eigen levenseinde. Een gesprek voeren met je huisarts en/of je naaste familie of vrienden over hoe je de dingen ziet, welke zorg je nog wel of niet meer zou willen, en dat bij voorkeur ook documenteren in een geschreven wilsverklaring, wordt door steeds meer mensen als zeer zinvol ervaren. Het kan achteraf veel emotie besparen en zeer troostend zijn.

Voor meer informatie over vragen bij het levenseinde en wilsverklaring, klik hier. Wil je het document downloaden waarmee je je keuzes kan te kennen geven, klik dan hier. We raden je in elk geval aan om hierover te spreken met je naasten en bij voorkeur ook met je huisarts of een andere hulpverlener die je vertrouwt.